​

 ​

در تقسیم بندی اتصالات سازه های فولادی انتخاب نوع ابزار روش مرسوم  اتصال میباشد.
اتصالات پرچی در سازه های فولادی
قدیمی ترین ابزار اتصال در سازه های فولادی، میخ پرچ میباشد. اتصالات فولادی در گذشته فقط با پرچ کاری یا جوش کاری انجام میشد.
امروزه با مرور زمان، به جای استفاده از پرچ ها، پیچ های با مقاومت بالا مورد استفاده قرار میگیرد.
تشکیل میخ پرچ از سه جزء اصلی
•  کلاهک
•  شنک
•  تنه و دم
میباشد. جنس تنه میخ پرچ از فولاد با مقاومت کششی بالا (فولاد کربنی) و ساختار آن به صورت توخالی میباشد.
اتصالات پیچی در سازه های فولادی
یکی از پرکاربردترین ابزار اتصال در سازه های فولادی، پیچ میباشد. برای اتصال قسمت های مختلف از پیچ به همراه مهره استفاده میشود.
در اتصالات سازه های فولادی متداول ترین انواع پیچ، پیچ های با مقاومت بالا و پیچ های معمولی میباشد.
پیچ کاری به فرآیندی گفته میشود که با استفاده از پیچ و مهره عضوهای سازه به یکدیگر متصل میشوند.
پیچ های با مقاومت بالا به دو گروه
•  A با کد A325
•  B با کد A490
تقسیم بندی میشوند. از این پیچ ها به عنوان پیچ ساختمانی استفاده میشود.
اتصالات جوشی در سازه های فولادی
در این اتصال، اعضای مورد نظر توسط جوش متصل میشوند.
اتصالات جوشی انواع متفاوتی دارد که عبارتند از:
  نوع جوش
جوش انواع متفاوتی دارد که از جمله جوش نبشی (ماهیچه ای)، جوش انگشتانه، جوش کام، جوش شیاری.
  حالت جوش
حالات جوش شامل بالاسری، تخت، افقی، عمودی.
  نوع اتصال
انواع اتصال شامل گوشه، سر به سر، سپری، لبه، روی هم.

source: انواع اتصالات سازه های فولادی

​